Prawa człowieka w Szwecji
„Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw.”
Tak rozpoczyna się Powszechna Deklaracja Praw Człowieka uchwalona przez ONZ. W Szwecji prawa człowieka są chronione między innymi w Ustawie o rządzie, która stanowi jedną z czterech ustaw zasadniczych.
Sektor publiczny, to znaczy państwo, gminy i wojewódzkie samorządy terytorialne powinny:
- zapewnić prawo do opieki zdrowotnej, pracy, mieszkania i nauki,
- popierać zrównoważony rozwój, który zapewni obecnym i przyszłym pokoleniom korzystne warunki środowiska naturalnego, a także
- przeciwdziałać dyskryminacji ludzi ze względu na płeć, kolor skóry, narodowość lub pochodzenie etniczne, przynależność językową lub religijną, niepełnosprawność, orientację seksualną, wiek lub inne indywidualne cechy osób.
Rzecznicy praw obywatelskich
Rzecznik praw obywatelskich jest istotnym urzędem gwarantującym przejrzystość sektora publicznego, który zyskał swoich odpowiedników w wielu innych krajach. Z dniem 1 stycznia 2009 weszła w życie ustawa o przeciwdziałaniu dyskryminacji (2008:567). Celem tej ustawy jest przeciwdziałanie dyskryminacji oraz wspieranie innych działań na rzecz równych praw i możliwości bez względu na płeć, tożsamość płciową lub wyrażanie płci, przynależność etniczną, religię lub inne spojrzenie na kwestie wiary, niepełnosprawność, orientację seksualną i wiek. Równocześnie z wejściem w życie nowej ustawy wprowadzono nowy urząd – Rzecznika ds. Zapobiegania Dyskryminacji – który ma nadzorować przestrzeganie jej postanowień. Zlikwidowano jednocześnie cztery istniejące wcześniej urzędy rzeczników przeciw dyskryminacji: Rzecznika ds. Równouprawnienia, Rzecznika ds. Zapobiegania Dyskryminacji Etnicznej, Rzecznika Niepełnosprawnych i Rzecznika ds. Zapobiegania Dyskryminacji ze Względu na Orientację Seksualną.
