Wprowadzanie aktów prawnych

Proces legislacyjny od inicjatywy ustawodawczej do gotowej ustawy obejmuje kilka etapów. W przypadku, gdy rząd zechce wprowadzić nową ustawę, może to na przykład przebiegać następująco:

Specjalna komisja otrzymuje polecenie zbadania warunków realizacji zamierzeń rządu. Komisja otrzymuje dyrektywę rządową, w której jest określony przedmiot jej prac. Po wykonaniu swojej pracy, komisja sporządza raport, który zostaje zamieszczony w serii publikacji noszącej nazwę Oficjalne Raporty Rządu (SOU). Raport zostaje przesłany do różnych organów administracji państwowej i instytucji w celu zebrania ich opinii, a także do Rady Legislacyjnej, która sprawdza aspekty prawne. Następnie rząd sporządza propozycję, czyli projekt rządowy, do przedstawienia parlamentowi. Projektem rządowym zajmuje się następnie komisja parlamentarna, która prezentuje swoje opinie. Następnie parlament przeprowadza głosowanie nad projektem i jeżeli zostanie on przyjęty, można ogłosić nową ustawę w Szwedzkim Dzienniku Ustaw (SFS).

Co roku rząd składa do parlamentu około 200 projektów ustaw. Niektóre projekty mogą zawierać propozycje całkiem nowych przepisów, które wymagają zakrojonych na szeroką skalę prac i debaty politycznej przed zajęciem stanowiska przez parlament. Inne projekty mogą zawierać propozycje większych lub mniejszych zmian w już obowiązujących ustawach, bądź propozycje różnego rodzaju wytycznych.

Część działalności legislacyjnej dotyczącej Szwecji jest prowadzona w Unii Europejskiej. Niektóre ustawy uchwalone w Unii Europejskiej obowiązują w Szwecji od razu bez konieczności zatwierdzania przez parlament. Inne ustawy muszą zostać przeniesione do szwedzkiego ustawodawstwa.

Cztery ustawy zasadnicze Szwecji

Szwedzkie ustawy zasadnicze posiadają wyjątkową pozycję w ustawodawstwie i nie można ich zmienić równie łatwo jak pozostałych ustaw. Ustawy zasadnicze dotyczą systemu rządów i demokracji, wolności wypowiedzi, wolności prasy i sukcesji tronu. Aby zmienić ustawę zasadniczą wymagane jest dwukrotne podjęcie takiej samej decyzji przez parlament. Między obydwoma decyzjami muszą się odbyć wybory do parlamentu. Ustawy zasadnicze są nadrzędne w stosunku do wszystkich innych ustaw, a żadna ustawa nie może pozostawać w sprzeczności z ustawą zasadniczą.

• Ustawa o rządzie z 1974 roku określa podstawy ustroju państwa szwedzkiego, sposób działania rządu, podstawowe swobody i prawa, jakie posiada naród szwedzki, a także sposób przeprowadzania wyborów do parlamentu.
• Akt o sukcesji tronu z 1810 roku określa sposób dziedziczenia tronu, to znaczy tego, kto zostanie głową państwa – król czy królowa.
• Ustawa o wolności prasy z 1949 roku zawiera przepisy dotyczące między innymi wolności druku i dostępu do dokumentów urzędowych.
• Ustawa o wolności wypowiedzi z 1991 roku określa wolność wypowiedzi w radio, telewizji, filmach i nowych środkach masowego przekazu o podobnych charakterze.